Sąd

W dniu 6 października 2015 r. zapadł wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiocie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia tej opłaty i ustalenia stawki opłaty za pojemnik. NSA uchylił zaskarżony wyrok w całości i oddalił skargę.

W dniu 1 grudnia 2015 r. zapadł wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały dotyczącej terminu, częstotliwości i trybu uiszczania opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi. NSA uwzględnił skargę kasacyjną związku międzygminnego w sprawie dotyczącym jego uprawnień.

W dniu 20 marca 2015 r. zapadł wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Wyrok dotyczy skargi Prokuratora Rejonowego na uchwałę Rady Gminy dotyczącą ustalenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości zamieszkałych na terenie gminy. Sąd stwierdził nieważność uchwały Rady Gminy w części oraz oddalił skargę w części.

W wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 maja 2015r. dotyczący podatku w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakup usług zagospodarowania odpadów, WSA postanowił, że miasto ma pełne prawo do odliczenia podatku. Do lipca 2013 r. Miasto Ł. rozliczało najemców za wywóz odpadów komunalnych (śmieci) wystawiając faktury sprzedaży (refaktury) na podstawie faktury otrzymywanej od firmy wywozowej, z którą Miasto ma podpisaną umowę na świadczenie ww. usług. Od 1 lipca 2013 r.

W dniu 30 października 2013 r. zapadł wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w sprawie ustalenia sposobu obliczania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. WSA stwierdził, iż opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi ma charakter publiczno-prawny i jest oderwana od faktycznej ilości wytwarzanych i odbieranych przez gminę odpadów. Oznacza to, iż wszystkie podmioty wytwarzające odpady, których obowiązek odbioru i odpowiedniego zagospodarowania obciąża obecnie gminę, zobowiązane są uiszczać na rzecz gminy daninę publiczną, zwaną w ustawie opłatą.

W dniu 9 stycznia 2015r. zapadł wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w sprawie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie gminy. WSA uznał, że nie można nakazać właścicielom nieruchomości usuwania bądź ograniczania śliskości chodników, a tym samym zapisanie obowiązku w uchwale dotyczącej utrzymania czystości i porządku w gminach jest przekroczeniem delegacji ustawowej.

W dniu 10 grudnia 2013 r. zapadł wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie w przedmiocie wymagań dla przedsiębiorcy ubiegającego się o uzyskanie zezwolenia w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych. Na prowadzenie działalności w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych potrzebne jest zezwolenie wydawane przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta). Wymagania, jakie trzeba spełnić, aby uzyskać takie zezwolenia, określa w drodze uchwały rada gminy.

W dniu 10 grudnia 2014 r. zapadł wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w przedmiocie regulaminu utrzymania czystości i porządku. WSA stwierdził, że Rada nie może w regulaminie utrzymania czystości i porządku w na terenie gminy określić obowiązku posypywania chodnika piaskiem lub innym środkiem w celu zlikwidowania jego śliskości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w postanowieniu z dnia 18 grudnia 2014r.  w sprawie wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami stwierdził, iż w stanie prawnym na dzień wydania kontrolowanej przez Sąd decyzji zarząd związku międzygminnego nie jest organem podatkowym uprawnionym do wydawania decyzji o określeniu wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami, nie może prowadzić postępowania podatkowego w tym przedmiocie, a więc nie może rozstrzygać decyzją o wysokości opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 26 listopada 2014 r. w sprawie regulaminu utrzymania czystości i porządku w gminach stwierdził, iż rada gminy w regulaminie utrzymania czystości i porządku w gminach nie może wprowadzić zapisu obligującego mieszkańców do wytwarzania w każdym tygodniu minimalne, wprost określonej ilości niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych.