czystość i porządek

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w sprawie dotyczącej spółdzielni mieszkaniowej wskazał, że stwierdzenie, iż opłata powina być określona dla każdej nieruchomości, nie wyklucza wydania jedenej decyzji.

Wojewdzóki Sąd Administracyjny rozstrzygał kwestię zaokrąglania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi do pełnych złotówek. WSA stwierdzając, że ma ona charakter opłaty lokalnej uznał, że nie ma do niej zastosowania przewidziane w art. 63 ordynacji podatkowej zaokrąglanie końcówek opłat.

WSA analizwoał dopuszczalność powierzenia obowiązków inkasenta zarządcom nieruchomości oraz spółzielniom mieszkaniowym. WSA stwierdził nieważność uchwały przewidującej takie rozwiązanie.  

Wojewódzki Sąd Administracyjny rozprawtrywał sprawę dotyczącą uiszczania opłaty za odbieranie odpadów na rachunek bankowy wskazanej spółki. W uzasadnieniu tego punktu uchwały zostało wyjasnione, że na mocy umowy spółce zostało przekazane wykonywanie niektórych obowiazkowych zadań własnych gminy. WSA stwierdził, ze w sprawach dotyczących opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi może wykonywać wójt (burmistrz, prezydent) chyba, że zleci to inkasentowi.

Odrzucona uchawała przez WSA, zdaniem Sądu, kształtuje wysokość opłaty, a zatem powinna mieścić się w zakresie zastosowania art. 11 ust 1 pkt. 5 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych. W konsekwencji jest to uchwała podjeta w sprawie finansowej, a co za tym idzie kompetencje nadzorcze w w/w zakresie nie należą do wojewody a do RIO.

W uzasadnieniu wyroku WSA wskazal, ze przy kokonywaniu oceny kompetencji nadzorczych regionalnych izb obrachunkowych obejmujących uchwaly w sprawie wzoru deklaracji, kierował się niebudzacym wątpliwości spozstrzeżeniem, ze opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi zalicza się do "opłat lokalnych, do których mają zastosowanie  przepisy ustawy- Ordynacja podatkowa.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że wprawdzie do opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi stosuje się przepisy Ordynacji podatkowej, to jednak nie przsądza to o tym, że sprawy dotyczące deklaracji o wysokosci oplaty za gospoadarowanie odpadami komunalnymi, są sprawami o których mowa w art 11 ust. 1 pkt 5 ustawy  z 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy z 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach właściciele nieruchomości zobowiązani są do uprzątania błota, śniegu, lodu i innych zanieczyszczeń z chodników położonych wzdłuż nieruchomości. W przepisie tym nie ma mowy o podwórzach, przejściach lub bramach. Dodatkowo rada gminy odmiennie zdefiniowała, co należy uznać za „chodnik". Za taki w myśl art. 4 pkt 6 ustawy z 21 marca 1985 r.

Właściciele nieruchomości mają obowiązek zapewnić uprzątnięcie błota, śniegu, lodu i innych zanieczyszczeń z chodników położonych wzdłuż tych nieruchomości. I nie ma znaczenia szerokość chodnika. Obowiązki właścicieli nieruchomości dotyczące zapewnienia czystości i porządku określa ustawa z 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (dalej: u.c.p.). Przewidziano w niej m.in., że właściciele nieruchomości muszą zapewnić uprzątnięcie błota, śniegu, lodu i innych zanieczyszczeń z chodników położonych wzdłuż ich posesji.

W wyroku Wojewodzkiego Sądu Administracyjny w Rzeszowie z dnia 29 maja 2014 r. wskazano, że spółdzielnia mieszkaniowa powinna złożyć deklarację wysokości oplaty za gospoadrowanie odpadami za całą nieruchomość. Spółdzielnia też wnosi opłatę, nie zaś lokatorzy czy własciciele mieszkań.